BOHEMIO

En mi juventud, era un soñador con alas
viviendo en una nube de ilusiones blancas
Fui dueño de mis castillos en el aire
Mi existencia estaba llena de imaginación
Si venía la noche la guardaba en mi bolsillo
Me sobraba sensibilidad cultural
Asistía al teatro regularmente
La música clásica traspasaba la piel del alma
El jazz se deslizaba sobre la luna llena
El blue lloraba en mi hombro
Soy sensible si miro una pintura
una fotografía, una escultura
Soy un asiduo lector de buenos libros
Es un pasatiempo regulador
si mi psique quiere vagar sin sentido
El rock inigualable de los años 70
me llenaba de adrenalina en los conciertos
donde la hierba hacía crujir mis huesos
Al amanecer se iba la angustia de existir
Mis viajes en auto-stop fueron geniales
ya sea en autos, autobús o camiones
Mi mochila me seguía sin preguntar
Iba donde me llevara el viento errante
Era espontáneo. Lo usual no iba conmigo
Vivía para amor y lo disfrutaba con pasión
Mis deseos no cabían en un espejo
Era un fantasma solitario y feliz
Disfruté la primavera de mi juventud
con total libertad, con total plenitud
Era un joven, como todos los demás
.

BOHEMIAN
In my youth, I was a dreamer with wings
living in a cloud of white illusions
I owned my castles in the air
My existence was full of imagination
If night came I would keep it in my pocket
I had cultural sensitivity left over
I attended the theater regularly
Classical music pierced the skin of the soul
Jazz glided over the full moon
The blue cried on my shoulder
I am sensitive if I look at a painting
a photograph, a sculpture
I am a regular reader of good books
It’s a regulatory hobby
if my psyche wanted to wander without meaning
The unmatched rock of the 70s
I was filled with adrenaline at concerts
where the grass made my bones crunch
At dawn the anguish of existing went away
My hitchhiking trips were great
whether in cars, buses or trucks
My backpack followed me without asking
I went wherever the wandering wind took me
It was spontaneous. The usual did not suit me
I lived for love and enjoyed it with passion
My desires did not fit in a mirror
He was a lonely and happy ghost
I enjoyed the spring of my youth
with total freedom, with total completeness
He was a young man, like everyone else.

56 comentarios sobre “BOHEMIO

  1. «total freedom, with total completeness»???
    The problem with the bohemian lifestyle of the 60s and 70s was the misunderstanding of «freedom» and «completeness.» Freedom was not as Kris Kristofferson wrote and Janis Joplin sang, «another word for nothin’ left to lose.» Real freedom only comes through discipline; law sets us truly free; obedience to The God Who Is is the only one who can set us truly free. See John 8:31-59.
    It is only when we submit to God’s natural and revealed laws that we can be free and complete.
    Every other route to freedom or completeness is a deception that leads to bondage and leaves a person half or less of what the Creator made him/her to be.

    https://www.biblegateway.com/passage/?search=John%208%3A31-59&version=ESV

    Le gusta a 1 persona

    1. In reality I have nothing against religions and I respect those who believe in them. I enjoyed my youth because my family gave me a lot of love and my parents instilled in me the moral principles to make us good men. I was free because I did what I liked most like every young person of the time: travel, music, sun, beaches. After graduating from university, I got married full of love and with a very united family to this day after more than 50 years. That’s enough for me. Thank you very much for your kind comment. I really appreciate it.

      Le gusta a 1 persona

  2. What a wonderfully written poem my Friend. Thank you for sharing such an intimate and expressive piece. It’s a powerful reminder of the vibrant energy of youth, and it’s wonderful to see how you’ve embraced life with such joy and openness.

    Le gusta a 2 personas

  3. BOHEMIEN

    .

    Nella mia giovinezza ero un sognatore alato

    vivevo in una nuvola di candide illusioni

    Possedevo i miei castelli in aria

    La mia esistenza era piena di immaginazione

    Se venisse la notte la terrei in tasca

    Mi era rimasta la sensibilità formativa

    Frequentavo regolarmente il teatro

    La musica classica trafiggeva la pelle dell’anima

    Il jazz scivolava sulla luna piena

    L’azzurro ha pianto sulla mia spalla

    Sono sensibile se guardo un dipinto

    una fotografia, una scultura

    Sono un lettore abituale di buoni libri

    È un hobby normativo

    se la mia psiche volesse vagare senza senso

    Il rock senza eguali degli anni ’70

    Ero pieno di adrenalina ai concerti

    dove l’erba mi faceva stridere le ossa

    All’alba l’angoscia di esistere se ne andava

    I miei viaggi in autostop sono stati fantastici

    sia in auto, autobus o camion

    Il mio zaino mi ha seguito senza chiedere

    Sono andato ovunque mi portasse il vento errante

    È stato spontaneo. Il solito non mi andava bene

    Ho vissuto per amore e me lo sono goduto con passione

    I miei desideri non si adattavano allo specchio

    Erano fantasmi solitari e felici

    Mi sono goduto la primavera della mia giovinezza

    con totale libertà, con totale completezza

    Ero un giovane come tutti gli altri.

    .

    Aquí te lo dices a ti mismo y lo haces con dulzura y gracia sin remordimientos. Sabes escribir sobre ti y lo haces bien. hola Manuel

    Le gusta a 2 personas

  4. Quien no haya sido soñador en la juventud no sabe desde luego volar, pero volar sin alas, por encima de las nubes y a través del universo inabarcable. Eres el clásico poeta sensible al que gusta todo lo que el alma prefiere cuando se llena de ese alimento llamado amor, que nos posee a todos, pero que no cualquiera puede desarrollar y transmitir y eso, eso tú lo haces de maravilla. La Navidad sigue y espero que no solo estos días, así que date por felicitado de nuevo. Un abrazo poeta.

    Le gusta a 2 personas

    1. La juventud representó la etapa que marcó un antes y un después en la formación de nuestra personalidad para afrontar la vida que seguia luego de la universidad. En ese interin, la disfruté a todo dar. Gracias Paz. Tus palabras es bálsamo para mi inspiración.

      Le gusta a 2 personas

    1. In my youth the heart of the dawn was in my heart, and the songs of summer were in my ears. When he left, my soul was sad because those years were not going to come back. I feel happy that the poem reached you the way I wrote it. Thank you for your generous comment.

      Le gusta a 2 personas

  5. Qué belleza de palabras, Manuel, qué evocación tan sincera y llena de vida. Al leerte, es imposible no imaginar a ese soñador de alas amplias, con el alma llena de sensibilidad y curiosidad por el mundo. Cada línea está impregnada de una nostalgia que no pesa, sino que acaricia, como un susurro cálido del pasado.
    Tus castillos en el aire, tus noches en el bolsillo y esos viajes en auto-stop parecen pintados con los colores de una libertad que muchos anhelan pero pocos llegan a vivir con tanta plenitud. Es admirable cómo recuerdas cada detalle, cada emoción, cada instante con una sensibilidad que sigue intacta, que traspasa las palabras y llega directo al corazón de quienes te leemos.
    Eras un joven, como todos los demás, sí, pero tus recuerdos nos muestran que tenías un brillo especial, una pasión única por vivir. Y ese espíritu, querido amigo, no es solo un vestigio de juventud; está aquí, en tus letras, recordándonos que el verdadero arte de vivir está en sentir, en soñar y en ser uno mismo, sin reservas.
    Gracias por compartir un pedacito de tu alma. Leer esto es un regalo que deja el corazón cálido y lleno de admiración.
    Un besito con cariño🥰🌷

    Le gusta a 2 personas

    1. Llegaba un nuevo año y surgió esa emoción al recordar momentos de mi juventud que la disfruté intensamente y me dió esa felicidad, que siendo joven, era de mil colores s la vez. De allí quedó marcada mi identidad y mi desarrollo emocial subió a una nube y vagó por los cielos en busca de aventuras que hoy en día, me cuesta aceptar que las pude hacer. Sabes? En la universidad formé una banda para tocar baladas. La única canción que compuse empeza así: «Eres tú… la mujer que soñé… la que siempre adoré…» De los cuatro que éramos, el guitarista falleció ayer. Pero la canción quedó conmigo sin saber porqué. Gracias Ivonne por estar aquí. Un abrazo y gracias por tus palabras. 💕❤️

      Le gusta a 2 personas

  6. «YO ERA BOHEMIA». Tu poema es hermoso, pero… Te conozco y sé que el pasado no es el adecuado. Lo rehice, como siempre, «a mi manera». Saludos cordiales 🙂
    ______
    Jesteś BOHEMIO
    Jesteś marzycielem ze skrzydłami
    żyjesz w chmurze białych iluzji
    spacerujesz ulicami pełnymi księżyców
    oglądając kwitnące kwiaty o północy
    Ciągle jeszcze masz swoje zamki w powietrzu
    Wyobraźnia niesie Twoje istnienie.
    Ta noc nadejdzie, trzymaj ją w kieszeni..na później.
    Całowałeś smutek i znikałeś.
    Wrażliwość kulturowa przegoniła Cię przez wiele teatrów.
    Muzyka klasyczna, jazz i blues, tango nadal ślizgają Ci stopy.
    Niezrównany rock lat 70 wraca
    i napełnia adrenaliną na odtwarzanych w sercu koncertach
    O świcie przemija cierpienie istnienia.
    Podróże autostopem są spakowane w plecak razem ze wspomnieniami
    odkrywca świata – ad hoc, na żywioł bez celu
    Szedłeś tam i nadal idziesz, gdzie ponosi Cię wiatr
    Zostawiłeś część duszy w każdym miejscu
    Zwyczajność uwierała więc wybierałeś buty spontanu, przygody.
    Zmieniło się coś?
    Przecież nadal te buty Cię cudownie niosą.
    Żyjesz dla miłości i cieszysz się nią z pasją
    Pragnienia nie zmieściły się w lustrze..
    wylewają się w każdym wersie Twoich wierszy.
    Samotny i szczęśliwy bo spełniony duch..
    Nie tylko Tobie podoba się wiosna młodości,
    Z pełną swobodą, pełnią przeżywania.
    Ciągle wracamy. Ciągle tym żyjemy.

    Jesteś nadal młodym człowiekiem – w duszy – jak wszyscy inni..

    Me gusta

Replica a Julie Sopetrán Cancelar la respuesta